X
تبلیغات
دادرس
گنبد باز جمعه بیستم آبان 1390 15:57

گنبد باز

بر فرازیکی ازقله های" رشته کوه کرکس" واقع در جنوب غربي شهر نطنز، گنبد آجري هشت ضلعي، مشهور به "گنبد باز" قرار دارد که به شماره 644 در تاريخ بيست و دوم فروردين سال 1346 در فهرست آثار ملي کشور به ثبت رسيده است.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عليرضا دهقانيان  | لینک ثابت |

اختراعی که زندگی مان را متحول کرد جمعه بیستم آبان 1390 15:55

میکروفن

تاکنون به تجهیزات و امکانات اطرافتان فکر کرده اید؟ مثلا تاحالا فکر کرده اید که همین میکروفن ساده ای که امروزه جزو کوچکترین تجهیزات صدا و سیما بشمار می رود اگر اختراع نمی شد دنیای امروزمان چگونه بود؟


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عليرضا دهقانيان  | لینک ثابت |

معتادی که معجزه دید شنبه هفتم آبان 1390 12:47

داستانی واقعی معتادی که نجات پیدا کرد

«مهدی» از بچه های محله مان بود که از سالیان دور و از آن زمانی که معتادان به موادمخدر انگشت شمار بودند مواد مصرف می کرد. خانواده ها مدام مراقب فرزندانشان بودند که مبادا با او رفت و آمد کنند و حتی از احوالپرسی با او هم اکراه داشتند.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عليرضا دهقانيان  | لینک ثابت |

ورود گرامافون به ایران پنجشنبه پنجم آبان 1390 23:31

ورود گرامافون به ایران

استفاده از دستگاه فونوگراف در اواخر عهد ناصرالدين‌شاه جنبهٔ کاملاً اختصاصى داشت. از اوايل دورهٔ مظفرالدين‌شاه تعدادى معدود دستگاه فونوگراف وارد ايران شد. فونوگراف دستگاهى بود با استوانه‌اى مومى که کار ضبط و پخش را انجام مى‌داد. از حدود سال ۱۳۱۶ هـ . ق سه سال بعد از به قتل رسيدن ناصرالدين‌شاه و اوايل دوره مظفرالدين‌شاه، جسته گريخته اشاراتى به‌ وجود دستگاه‌هاى فونوگراف در برخى خانه‌ها شده است. در اين دوره اضافه بر گفتار رجال عصر ناصرى که از نظر تاريخى و زبان‌شناسى مورد استفاده است، آثار بعضى هنرمندان و صداى ساز نوازندگان و استادان موسيقى عصر ناصرالدين‌شاه نيز در لوله‌هاى فونوگراف ضبط شده است؛ مانند سنتور محمد صادق‌خان سُرورالملک رئيس گروه نوازندگان ناصرالدين‌شاه، سنتور و آواز ميرزا حبيب سماع حضور (پدر حبيب سماعى استاد سنتور)، نواى نى نايب اسدا... استاد نوازندهٔ نى اصفهاني.
به طور کلی گرامافون از زمان اختراعش در سال 1877 میلادی که با نام «فونوگراف» به بازار آمد، تا سر در آوردنش از ایران و رواج آن، سه دورۀ مشخص را طی کرده است. اول، دوره‌ای که مربوط به اواخر عهد ناصری است. در این دوران، دستگاه فونوگراف را «حافظ الصوت» و «حبس الصوت» گفته و نوشته‌اند. در این دوره، صدای ساز و آواز کسانی چون «برادران فراهانی»، «سماع حضور» و «نایب‌الدوله» ضبط و شنیده شده. دورۀ دوم دوران حکومت «مظفرالدین شاه قاجار» است. در آن سال، شرکتی با نام «شرکت گرامافون و ماشین تحریر، با مسولیت محدود» که مدیریتش را شخصی به‌نام «ماکسیم پیک» به‌عهده داشته، در ایران شروع به فعالیت می‌کند. «ماکسیم پیک» که از قرار با زیر و بم ساختار حکومت، و هنجارهای جامعۀ ایرانی آشنایی داشته در اولین قدم، پنج صحفه از صدای شاه و وزیران طراز اول، و افراد دربار ضبط می‌کند که از آنها سه صفحه (صدای مظفرالدین‌شاه، اتابک اعظم و وزیر امور خارجه)، باقی مانده است.
 دوران سوم، مربوط به عهد پهلوی اول می‌شود که بیشتر، ضبط موسیقی بر روی صفحات، و به شکل دو روی صفحه، شروع و رایج شد. در سابقه و تاریخچۀ ورود دستگاه گرامافون به ایران، در جلد سوم از «تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم»، نوشتۀ ارزشمند «جعفر شهری»، که بیشتر به زندگی و کسب و کار مردم تهران در آن دوران پرداخته، می‌خوانیم: گرامافون‌سازی یعنی تعمیر گرامافون، و این کار را در ابتدا ساعت‌سازها که با دنده و پیچ و فنر سر و کار داشتند، اختیار نمودند. کم‌کم به دیگران رسیده، تعمیرکاران چرخ خیاطی نیز در سطح دانش و عملی که فقط بتوانند آن‌را روغن‌کاری و بعضی قسمت‌هایش را باز و بسته و شکستگی فنرش را وصله و تعمیر کنند، به‌دان دست یازیدند. «جعفر شهری» می‌نویسد: «صدای گرامافون اما طولی نکشید که باعث سروصدا و بلواها شد. اجامر توسط مخالفان برآشفتند و آن‌را همان خر دجال گمان آوردند که از هر موی بدن خرش یک صدا درمی‌آید و مردم را به‌سوی خود کشیده، به جهنم می‌برد. اما این معارضه چندان نتوانست پائیده، شوق مردم، بر منع چربیده، دستگاه به کار افتاده، خاصه که صدای آوازخوان‌هایشان هم از آن به‌گوش می‌رسید.»

نوشته شده توسط عليرضا دهقانيان  | لینک ثابت |

برج حرارتی ps20

بزرگترين برج و نيروگاه حرارتي خورشيدي جهان كه از بيش از هزار و 200 آينه در اطراف يك ساختمان 54 طبقه تشكيل شده است حدود 2 سال پیش در اسپانيا مورد بهره برداري قرار گرفت.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عليرضا دهقانيان  | لینک ثابت |